Od ulicy do laboratorium – testy wizualne

 

rekonesans-ulicy-2-naglowek

Przestrzeń ulicy to przestrzeń, w której nieustannie następuje proces komunikowania się. Komunikowanie może odbywać się poprzez różne media, od gestów, poprzez słowa aż po różnego rodzaju obrazy. Zwykłe „machnięcie” dłonią kierowcy jest komunikatem wolnego przejazdu dla drugiego współuczestnika ruchu. Ulica oprócz komunikatów – gestów, słów, wypełniona jest licznymi obrazami – komunikatami, których zadaniem jest przekazywanie informacji, ułatwiających np.:
– orientację w przestrzeni
– odnajdywanie wyznaczonego celu
itd.

Dla zaistnienia procesu komunikowania się niezbędne są:

Nadawca – komunikat – odbiorca

Nadawca dąży do zwiększenia wiedzy odbiorcy lub do zmiany jego postawy. Pierwszy wymieniony cel to proces informowania – drugi to natomiast to proces perswadowania.
Głównie zajmiemy się procesem informowania, którego medium jest obraz. Aby cały proces komunikacji mógł przebiegać wg zamysłu nadawcy, komunikat musi zostać poprawnie odczytany. W przestrzeni ulicy mamy do czynienia z różnymi warunkami. Te same obrazy – komunikaty oglądane są raz w pełnym słońcu, raz o zmierzchu a raz w zamglony poranek. Wówczas ich poprawny odbiór może zostać zakłócony. Dlatego ważnym zadaniem nadawcy – projektanta komunikatów wizualnych jest przewidywanie reakcji odbiorcy. Te przewidywania nie mogą być oparte jedynie o własne doświadczenia i intuicję, ale również o odpowiedni aparat badawczy. Za tajemniczym słowem: aparat badawczy, kryje się zestaw narzędzi – testów wizualnych, które służą do sprawdzenia w jaki sposób odbierane są komunikaty wizualne w różnych warunkach: zmienne oświetlenie, odległość od obrazu, warunki atmosferyczne. Wymienione przeze mnie zmienne zostały zaadoptowane do warunków laboratorium w następujący sposób:

Kiedy chcemy sprawdzić jak obraz jest odczytywany z różnych odległości zastosujemy test dystansu czytelności, który przeprowadzany jest za pomocą dystansometru. Dzięki zastosowaniu tego narzędzia możemy określić w jakich odległościach, które z elementów obrazu są dostrzegane lub odczytane. Przedsięwzięcie to nie może odbyć się bez ludzi – osób badanych, które w trakcie pokazywania odpowiednich obrazów rysują to co widzą.

Po test pogłębionej analizy wizualnej sięgniemy, gdy chcemy sprawdzić w jaki sposób na odbiór obrazu wpływają różnego rodzaju stopnie zamglenia.
W tym teście zastosowany został filtr, który sprawia, ze widzimy obraz w różnych stopniach zamglenia – od maksymalnego aż do momentu uzyskania całkowitej ostrości. Test przeprowadza się przy użyciu wizuoskopu.

Kolejne narzędzie to test wizji progresywnej. Tym razem obraz jest pokazywany w sytuacji, gdy stopniowo zwiększana jest ilość światła. Do tego testu wykorzystywany jest wizuometr.

Zastosowanie testu suma oddziaływania wizualnego pozwala na wyszczególnienie elementów obrazu, dostrzegalnych, w bardzo krótkim czasie. W teście tym obraz prezentowany jest w różnych czasach ekspozycji od bardzo krótkich: 1/500s do 1s

Test „trzęsącego się stołu”, jak sama nazwa wskazuje, polega na umieszczeniu badanego obrazu na drgającym stole. Test ten również odbywa się w etapach, w których zmienia się amplituda drgań.

W ostatnim prezentowanym przeze mnie teście obraz, pokazywany jest pod różnym kątem nachylenia – od 0 do 90 stopni.

Po przeprowadzeniu serii testów wizualnych, naniesieniu korekt na projekt komunikatu wracamy znowu na ulicę, gdzie następuje już ostateczna weryfikacja czytelności obrazu.

Reklamy