Studium interakcji pomiędzy różnymi układami przestrzennymi a pamięcią

uklady-przestrzenne-naglowek

/Projekty realizowane w ramach Pracowni Badań Wizualnych, IV rok wzornictwo, semestr letni, rok akademicki 2009/2010/

Michał Sowa prezentuje badania, których przedmiotem było określenie różnicy pomiędzy odwzorowaniem trójwymiarowej ścieżki (umieszczonej na powierzchni sześcianu) na trójwymiarowej powierzchni, a odwzorowaniem tej samej ścieżki na powierzchni dwuwymiarowej.
Ostatni z cyklu artykułów, które są relacją z ćwiczeń wykonanych w semestrze letnim 2009 w ramach zajęć w Zakładzie Badań Wizualnych i Interakcji.

Michał Sowa
Akademia Sztuk Pięknych w Katowicach
Zakład Badań Wizualnych i Interakcji
Polska
email – sowamichal@gmail.com

STRESZCZENIE

Przedmiotem badania była określenie różnicy pomiędzy odwzorowaniem trójwymiarowej ścieżki (umieszczonej na powierzchni sześcianu) na trójwymiarowej powierzchni, a odwzorowaniem tej samej ścieżki na powierzchni dwuwymiarowej.
Ścieżka, którą mieli odwzorować badani została umieszczona na sześcianie o boku 55 mm, Na ścianach umieszczono prostokątną siatkę, na której naniesiono ścieżkę biegnącą od punktu A do punktu B. Badani obserwowali ścieżkę na bryle, a następnie mieli ją narysować na podobnej bryle, oraz na płaskiej kwadratowej siatce.
Analiza wyników polegała na określeniu w jakim stopniu ścieżki narysowane przez badanego na powierzchni trójwymiarowej i dwuwymiarowej różniły się od ścieżki na bryle pokazanej badanemu.


1. Model do badań z naniesioną siatką oraz ścieżką

WPROWADZENIE

Problem badawczy to stwierdzenie rodzaju różnicy pomiędzy pamięcią drogi w przestrzeni trójwymiarowej, a jej zapisem w przestrzeni dwuwymiarowej.
Czy stopień dokładności odwzorowania przenoszonych danych jest podobny u różnych ludzi?
Jak duża będzie ilość błędów przy odwzorowywaniu ścieżki przy każdym z układów zarówno trójwymiarowym (sześcian) jak i dwuwymiarowym (karta badań), oraz Który z układów będzie bardziej dokładny w stosunku do oryginału?

METODA

W badaniu wzięło udział 10 osób w wieku od 20 do 25 lat. Prawie wszystkie osoby badane były studentami. Wszyscy badani wyrazili zgodę na przeprowadzenie badania.
Osobom badanym pokazano sześcian o boku 55 mm (rys.1), na którego powierzchni naniesiona była prostokątna siatka oraz ścieżka biegnąca przez każdą ze ścian bryły od punktu A do punktu B.
Osoby badane zapoznawały się z modelem przez kilka minut po czym miały za zadanie odwzorować ścieżkę z sześcianu na powierzchni identycznej bryły. Następnie po pewnym upływie czasu te same osoby miały zapoznać się jeszcze raz z modelem, po czym odwzorować ścieżkę z powierzchni sześcianu na płaskiej karcie badań. W kolejnym etapie następuje porównanie w jakim stopniu ścieżki z modelu wyjściowego pokryły się ze ścieżkami narysowanymi przez osoby badane.


2. Przykładowe wyniki badań – zapis na bryle i karcie

WYNIKI

Wyniki badań oraz analiza pozwoliły na stwierdzenie w jakim stopniu człowiek jest w stanie zapamiętać i odwzorować informacje pomiędzy dwoma bryłami oraz pomiędzy bryła i kartką papieru. Okazało się, że zapamiętanie i przeniesienie informacji pomiędzy dwoma identycznymi sześcianami odbywa się z duża dokładnością . Poprawność pokrycia ścieżki osoby badanej ze ścieżką wyjściową, wyrażana jest w procentach. Średnia wyników dla przeniesienia ścieżki pomiędzy identycznymi układami wynosi 77% (rys.4), gdzie skrajne wyniki to 46% i 100% (rys.2). Pomimo dość dużej różnicy w skrajnych wynikach, reszta rezultatów utrzymuje się na podobnym poziomie bliskim wynikowi średniej. W przypadku przenoszenia informacji z układu przestrzennego (bryła) na płaską kartę badań , sytuacja wygląda już zupełnie inaczej. Średnia wyników dla tego badania to 58% (rys.4), gdzie skrajne wyniki to 14% i 100% (rys.2). Ogromna różnica w skrajnych rezultatach odzwierciedla kształtowanie się reszty wyników osób badanych.


3. Wyniki badań z obu układów – zapisu na bryle i na płaskiej karcie

Reklamy