Wpływ odległości na odbiór gestu i jego znaczenie

gest-odleglosz-naglowek

/Projekty realizowane w ramach Pracowni Badań Wizualnych, IV rok wzornictwo, semestr letni, rok akademicki 2009/2010/

Marta Tuszkiewicz opisuje badanie, w którym stwierdzono w jakim stopniu odległość wpływa na pokazywany gest oraz jak zmienia się z odległością jego znaczenie.
Następny artykuł z cyklu, które są relacją z ćwiczeń wykonanych w semestrze letnim 2009 w ramach zajęć w Zakładzie Badań Wizualnych i Interakcji. …

MARTA TUSZKIEWICZ
Akademia Sztuk Pięknych w Katowicach
Zakład Badań Wizualnych i Interakcji
Polska
email – matusz@wp.pl

STRESZCZENIE

W badaniu stwierdzono w jakim stopniu odległość wpływa na pokazywany gest oraz jak zmienia się z odległością jego znaczenie. Badanie składało się z dwóch części. Pierwsza część polegała na zapisie sytuacji, w której pierwsza osoba przekazywała, w naturalny sposób, informacje drugiej osobie za pomocą gestu. Wyznaczono trzy odległości, z których pokazywano gesty. Działo się to w przestrzeni naturalnej i zostało zarejestrowane przez kamery wideo z trzech punktów widzenia dla każdej osoby. Rejestracja umożliwiła odtworzenie wykonanych gestów w warunkach studyjnych. W drugiej części badania powtórzono w studio gesty wykonywane w przestrzeni naturalnej, które były zarejestrowane i później prezentowane na ekranie monitora. Osoby badane miały za zadanie określić znaczenie danego gestu.

WPROWADZENIE

Wpływ odległości na pokazywany gest wydaje się być oczywisty. Jak odległość zmienia sposób przekazywania informacji za pomocą gestów? Czy jest jakaś prawidłowość? Celem badania było określenie wpływu odległości na pokazywany gest i na późniejsze odczytanie jego znaczenia. Pierwsza część badania, czyli rejestracja dwóch osób stojących naprzeciwko siebie przez 6 kamer [rys1b], pozwoliła nam przenieść wykonywane gesty do przestrzeni wirtualnej, a także pomogła wyznaczyć zmienną, którą jest w tym przypadku jest wielkość kątowa [rys 2,3,4].


1a. Sytuacja badana – osoba A przekazuje komunikat osobie B


1b. Układ kamer do zapisu sytuacji badawczej


2. Proporcja postaci do całości obrazu dla odległości 45 m.


3. Proporcja postaci do całości obrazu dla odległości 25 m.


4. Proporcja postaci do całości obrazu dla odległości 5 m.

Określenie proporcji postaci do całego obrazu, na klatce filmowej filmu z sytuacji badanej, pozwoliło na przeniesienie proporcji rzeczywistych odległości do przestrzeni wirtualnej. W laboratorium zrekonstruowano sytuację badawczą i dokonano rejestracji video. Wyznaczono trzy odległości w przestrzeni naturalnej 45 m, 25 m, 5 m. Odległości te wyraźnie zmieniają wielkość postaci, często występują także w naturalnych sytuacjach. Wybrano trzy komunikaty, bardzo często występujące w życiu codziennym: „chodź tu”, „idź w prawo”, „odejdź”. Dla każdego komunikatu powstały trzy gesty „chodź tu” pokazywane z 45m, 25 m, 5 m; „idź w prawo” z 45m, 25 m, 5 m; „odejdź” z 45m, 25 m, 5 m. Zależało mi na tym, żeby badanie było jak najbardziej prawdziwym odzwierciedleniem rzeczywistości. W dalszej części artykułu komunikaty będą podawane z odpowiednią wielkością kątową np. „chodź tu 25” (tzn. komunikat „chodź tu” prezentowany w proporcji postaci w stosunku do wielkości całego obrazu takiej jak przy naturalnej odległości 25 m). Wykonano także badanie polegające na zmianie wielkości kątowej zarejestrowanej wcześniej w sytuacji naturalnej. Wszystkie komunikaty zostały zaprezentowane z wielkością kątową odpowiednią dla 45 m. Badanie to zostało przeprowadzone, by sprawdzić czy zmieni się znaczenie gestu po zmianie odległości oraz by sprawdzić czy tak naprawdę nasze gesty są dostosowane do odległości. Może gesty pokazywany z 5 m będzie lepiej odczytany z 45 m?

METODA

Badanymi były osoby w różnym wieku i o różnym wykształceniu. Badanie wykonano na pięćdziesięciu osobach.
Osoba badana obserwowała obraz na ekranie monitora. Polecenie dla każdej osoby brzmiało: „Powiedz jaki komunikat, jaką informacje przekazuje osoba na filmie”. Każdej osobie prezentowano trzy z dziewięciu filmów. Badanemu prezentowano film pierwszy, następnie zapisywano jego odpowiedź w tabeli. Potem film drugi, zapisywano odpowiedź oraz film trzeci, ponownie zapisywano odpowiedź w tabeli. Trzydzieści badanych osób oglądało trzy filmy, z trzema różnymi komunikatami i trzema różnymi odległościami, tzn. dziesięć osób oglądało film „chodź tu 45”, „idź w prawo 25” i „odejdź 5”, następna dziesiątka oglądała filmy „odejdź 45”, „chodź tu 25” i „idź w prawo 5”, ostatnim dziesięciu badanym osobom prezentowano filmy „idź w prawo 45”, „odejdź 25” i „chodź tu 5”.

Drugie badanie zostało przeprowadzone w ten sam sposób, jednak prezentowano tym razem każdej osobie dwa filmy z jedną odległością 45 m. Przebadano dwadzieścia osób. Dziesięciorgu z nich prezentowano filmy „idź w prawo 25 na 45”, „odejdź 5 na 45” i „chodź tu 25 na 45”, następne dziesięć osób zobaczyło filmy „idź w prawo 5 na 45”, „odejdź 25 na 45” i „chodź tu 5 na 45”. Nie prezentowano w tym badaniu filmów „chodź tu 45”, „idź w prawo 45” oraz „odejdź 45”, gdyż byłoby to powielanie wcześniejszego badania. Te filmy zostały w pierwszym badaniu prezentowane z odległością 45 m. Metoda ta pozwala szybko wykonać badanie, stwarza takie same warunki dla każdego badanego oraz przede wszystkim pozwala na prezentowanie za każdym razem identycznego gestu.

WYNIKI

Odległość wpływa na pokazywany przez osobę gest. Natomiast znaczenie gestu nie jest bezpośrednio zależne od odległości. Wszystkie gesty zostały prawidłowo (czyli tak samo nazwane jak komunikat nadany osobie, która miała przekazać w plenerze osobie stojącej na przeciwko informację), bądź bliskoznacznie nazwane, nie zależnie od odległości. Porównując wyniki znaczeń gestów z naturalną wielkością kątową i ze zmienioną, równą dla wszystkich wielkością kontową (45 m) [rys 6] zauważono, że gest „chodź tu” jest w obu przypadkach prawidłowo odczytany, „idź w prawo 25 na 45” został zrozumiany jako uciekaj, natomiast „idź w prawo 25 na 25” został prawidłowo nazwany. Gest „idź w prawo 5 na 45” został bardziej zdecydowanie nazwany „idź w prawo niż gest „idź 5 na 5” [8], „odejdź 25 na 25” został nazwany idź stąd aż przez 70 % badanych, a gest „odejdź 25 na 45” uciekaj.


5. Schemat – porównanie filmów „chodź tu 45”, „idź w prawo 45” i „odejdź 45”


6. Schemat – porównanie znaczeń gestów „idź 5 na 5” i „idź 5 na 45”

DYSKUSJA

Interpretując filmy, przeznaczone do późniejszego badania, stwierdzono prawidłowości wynikające z rodzaju pokazywanego gestu oraz z odległości. Na podstawie analizy materiału filmowego do badania, zauważono, że długość trwania gestów jest przybliżona, gesty pokazywane z 5 metrów są minimalnie dłuższe od reszty (trwają ok. 3 sekund). Jeżeli chodzi o ilość wykonywanych gestów i ich ekspresję, to gesty pokazywane z 5 metrów zawierają największą ilość ruchów, a ponieważ czas ogólny trwania gestu jest zbliżony do dwóch pozostałych odległości, ich ekspresja jest dużo większa. Gesty pokazywane z 45 m zawierają ruchy o maksymalnym zasięgu, a ich ilość jest przeważnie mniejsza niż w przypadku pozostałych odległości. Ruchy początkowe i końcowe danego gestu trwają przeważnie najdłużej. Ruch środkowy często składa się z powtórzonych ruchów, przy tym trwa przeważnie krócej niż ruch początkowy i końcowy. Dla ruchów pokazywanych z 45 metrów charakterystyczny jest długo trwający ruch początkowy. Dla gestów pokazywanych z 25 metrów ruch początkowy i końcowy. Dla gestów pokazywanych z odległości 5 metrów charakterystyczny jest ruch środkowy, składający się z powtórzonych ruchów. Wraz z odległością zmienia się przekaz. Zmienia się wyrazistość i ekspresja gestu (duża przy gestach pokazywanych z 5 metrów) oraz zasięg ruchu (gesty pokazywane z 45 metrów mają największy zasięg ruchów) i w mniejszym stopniu jego czas trwania. Powtarzanie ruchu w części środkowej gestu rzadko zdarza się przy pokazywaniu z odległości 25 metrów i 45 metrów, natomiast bardzo często zauważa się to przy odległości 5metrów.

Reklamy