Rzeczywistość w wirtualności

wirtualna-rzeczywistosc-naglowek

/Projekt realizowany w ramach Pracowni Badań Wizualnych, IV rok wzornictwo, semestr zimowy, rok akademicki 2009/2010/

Interfejs użytkownika to m.in. zbiór określonych zachowań, reakcji . Przeprowadzając analizę interfejsu nie powinniśmy o tym zapominać. Ania Musz studentka 4 roku wzornictwa podjęła się tego ryzyka – analizy interfejsu pod względem wykonywanych czynności. Podjęła się tego tematu, ponieważ dostrzegła pewną zależność między światem rzeczywistym a wirtualnym. Projektanci interfejsów często stawiani są przed zadaniem przeniesienia czynności ze świata materialnego do świata wirtualnego. Pytanie, które od razu się nasuwa to: ile pozostaje realności po tej transformacji, jakie wymogi stawia a może raczej możliwości otwiera wirtualna przestrzeń? …

Możemy przypuszczać, że im lepiej przenoszona jest rzeczywistość w środowisko programu, tym bardziej jest on intuicyjny – kopia zwierciadlana świata realnego na świat wirtualny. Korzystając na co dzień z różnych programów nie dostrzegamy, by czynności wykonywane na komputerze w jakimś stopniu odnosiły się do rzeczywistości. Może też dlatego, że komputer wyparł wszelkie manualne akty? Czy ktoś jeszcze pisze listy odręcznie?

Jest to jeszcze inna kwestia, ale Ania z racji tego, że posługuje się głównie programami graficznymi, postanowiła analizować to zjawisko, w obrębie narzędzi, które pozwalają grafikowi budować linię, kształty na ekranie monitora – czyli w jaki sposób przenoszone są rzeczywiste czynności wykonywane podczas rysowania do środowiska programu.

Zastanawia się nad stworzeniem modelu, w którym mogłaby obserwować te zjawiska w sposób kontrolowany. Mogłoby się to wiązać z odwzorowaniem określonych narzędzi z dostępnych programów oraz ich modyfikacją, tak by móc zaobserwować, w jaki sposób te zmiany, będą wpływać na zachowanie się użytkownika. Inną opcją jest analiza czynności rysowania, a następnie wprowadzenie jej do modelu. Poszukiwanie analogii i różnic pomiędzy tymi dwoma światami wydaje w tej analizie najważniejsze.

Co zostało dodane do naturalnego rysowania w programach graficznych, jakie funkcje?
Czy te dodatkowe funkcje dostępne tylko w świecie wirtualnym są łatwo odnajdywane?

Czy są interfejsy, których nie trzeba się uczyć?
Czy są interfejsy, które pozwalają uczyć się w trakcie pracy, które wykorzystują naturalne przyzwyczajenia?

Każdy chyba z niechęcią sięga do podręcznika do nauki programów komputerowych. Zdecydowana większość najpierw próbuje swoich sił bez żadnego wsparcia. Testujemy wszystkie narzędzia, sprawdzamy ich możliwości i strasznie denerwujemy się gdy coś nie działa, tak jakbyśmy przewidywali. A skąd biorą się te przewidywania? Na to pytanie właśnie stara się odpowiedzieć Ania.

zobacz również:
Zapis zachowań użytkowników przy pomocy wizualnych kodów

Advertisements