Z pkt A do pkt B /wykorzystanie wizualnych kodów w analizie/

zpkt-a-do-pkt-b=naglowek

/Projekt realizowany w ramach Pracowni Badań Wizualnych, IV rok wzornictwo, semestr zimowy, rok akademicki 2009/2010/

Kiedy chcemy poznać zasadę działania wybranego mechanizmu czy zjawiska, wyodrębniamy jego elementy, opisujemy je oraz obserwujemy relacje pomiędzy nimi. Jest to metoda postępowania naukowego – analiza. W procesie analizy poznawana jest struktura i zależności badanego zjawiska, szczególnie powiązania przyczynowo-skutkowe oraz mechanizm jego funkcjonowania.

Przeprowadzenie analizy wiąże się z „wyciągnięciem” z badanego zjawiska jego struktury – zależności pomiędzy elementami, czy zachodzącego w nim procesu i przeniesieniem go na postać opisu, który może przybrać różne formy. To odseparowanie określonych elementów, procesów od obiektu wymusza przejście na określony poziom abstrakcji. Podczas analizy tworzymy język przy pomocy, którego opisujemy jej wyniki np. dostrzeżone relacje pomiędzy elementami. W sytuacji gdy musimy porównać ze sobą dwa różne zjawiska sprowadzenie ich do wspólnego mianownika jest niezbędne. Narzędzia analizy na to pozwalają. Pomocne w tej sytuacji jest stworzenie wizualnego języka opisu analizy. Przyłożenie tego samego kodu wizualnego do porównywanych obiektów, pozwoli łatwiej zobaczyć istotę ich funkcjonowania oraz występujące pomiędzy nimi różnice. …

Studenci 4 roku dostrzegli podczas analizy interfejsów, czy portali internetowych potrzebę stworzenia takiego kodu wizualnego, który pozwoli im nie tylko zaprezentować efekty analizy, ale również będzie jej elementem, pozwalającym łatwo porównywać między sobą dwa różne obiekty, zjawiska czy procesy.

Ania Musz studentka 4 roku wzornictwa podjęła się analizy interfejsów dwóch programów graficznych: Corel Draw i Adobe Ilustrator. Polegała ona na dokładnym określeniu wykonywanych czynności podczas rysowania linii prostej i linii krzywej. Podjęła się tego tematu, ponieważ chciała sprawdzić ile elementów z rzeczywistego rysowania zostaje przeniesionych do programów graficznych (więcej http://my.opera.com/aspzbwii/blog/rzeczywistosc-w-wirtualnosci)

Przeanalizowała przy użyciu jakich narzędzi i jakich zachowań można budować w obu interfejsach linię prostą i krzywą. Do tego celu przygotowała kod wizualny, w którym określone oznaczenia odnoszą się do poszczególnych czynności wykonywanych w interfejsie.

W sytuacji, gdy zestawia poszczególne ikony ze sobą, prezentując proces np. budowania linii prostej, odczytanie zachodzących akcji przy pomocy symboli nawet z pomocą legendy jest trudne. Ikony dotyczące poszczególnych czynności są bardzo podobne do siebie – dostrzeżenie różnic pomiędzy nimi nie jest łatwe. Sama idea pokazywania tego procesu za pomocą abstrakcyjnych form jest ważna, ponieważ pozwala przy pomocy jednego spojrzenia dostrzec różnice w akcjach, ilości wykonywanych czynności dla obu interfejsów (przy budowaniu tego samego obiektu). Dlatego dopracowanie tego kodu jest bardzo istotne.

Kolejnym etapem analizy jest porównanie czynności wykonywanych podczas rzeczywistego rysowania na kartce papieru z rysowaniem w programach graficznych (Corel Draw i Adobe Ilustrator)
Tabela – porównanie funkcji dotyczących rysowania w programie Corel Draw i Adobe Ilustrator oraz rzeczywistych czynności wykonywanych podczas rysowania na kartce papieru.

W tej analizie widzimy jakie ograniczenia i możliwości mamy podczas rysowania w obu programach oraz możemy zaobserwować ile elementów ze świata rzeczywistego zostało przeniesione do interfejsu.

Jednak nie możemy w tabeli zobaczyć procesu jaki się dokonuje podczas wykonywania czynności rysowania w każdej z 3 sytuacji. Ten proces został pokazany w etapie pierwszym analizy. Dlatego kolejnym krokiem będzie połączenie obu analiz.
Zadanie tak naprawdę streszcza się w jednej ilustracji – prezentującej model interakcji, kiedy mamy porównanie zarówno stanów interakcji jak i całego procesu.Rozwiązaniem może być oparcie modelu o sześcian, trójwymiarowy układ współrzędnych – gdzie możemy łączyć trzy rodzaje zmiennych.

Basia Skrzeczek zajęła się analizą dwóch portali internetowych informujących o komunikacji miejskiej: KZK GOP w Polsce oraz Transport for London w Wielkiej Brytanii. Analiza skupia się na sposobach odnajdywania w serwisie informacji o możliwościach podróży z pkt A do pkt B.

Analiza obejmuje określenie jakie informacje użytkownik potrzebuje by móc odnaleźć informacje ośrodkach transportu np. dla Transport for London są to:

1. Nazwa przystanku startowego i końcowego.
2. Nazwa przystanku startowego i ulicy, na której znajduje się przystanek końcowy
3. Kodu pocztowy obszarów, na których znajdują się przystanki (startowy, końcowy)
4. Nazwy ulic, na których znajdują się przystanki startowy i końcowy
5. Nazwy ulic, na których znajdują się przystanki startowy i końcowy oraz jedną nazwę przystanku
6. Nazwa miejsca z którego rozpoczyna się podróż i miejsca gdzie się kończy

Następnie analizowane są drogi użytkownika po stronie www ze względu na posiadane informacje o miejscu początkowym i końcowym podróży.

Taką drogę można zaprezentować, pokazując po kolei otwierane podstrony. Jednak oba portale, pod względem graficznym, znaczenie się od siebie różnią i zestawianie ich obok siebie wiele nie pokazuje. Nie potrafimy porównać ile aktywnych pól należy wypełnić czy zobaczyć całego procesu.

By móc porównać oba serwisy ze sobą Basia musi stworzyć kod wizualny przy pomocy którego będzie mogła pokazać sposoby odnajdywania informacji dotyczących podróży na obu portalach. Jest to nie łatwe zadanie. Pojawiają się trudności np. jak pokazać elementy, spośród których należy wybrać jedną opcję, tak aby nie były odczytywane jako kolejne kroki. Pojawiają się też na stronie elementy aktywne, w które należy wpisać odpowiednie informacje. Czyli istnieją elementy, które pełnią różne funkcje – mamy wybór, mamy coś uzupełnić, przechodzimy do następnej podstrony. Należy również odróżnić elementy interakcji od odsłanianych kolejnych podstron.

Kolejnym elementem analizy jest pokazanie w jakich relacjach znajdują się poszczególne podstrony, jak można się pomiędzy nimi poruszać. Poniżej prezentowane są dwie propozycje takiego schematu, które akcentują bardziej dwie możliwe drogi poruszania się lub relacje pomiędzy stronami.

Jak pokazać sposoby poruszania się np. do jednej podstrony możemy dojść tylko z jednego miejsca a do innej z dwóch różnych.

Schemat powinien pozwalać na:
– porównywanie ilości elementów interakcji na każdej ze stron – sposób układu
– Obserwację sposobów poruszania się po stronie
– Porównania ilości etapów, jakie użytkownik musi przejść

Basia buduje model oparty o ten sam kod dla każdego z portali, na którym możemy zaprezentować ilość kroków, które użytkownik musi wykonać by odnaleźć określoną informację. Obserwacja modeli powinna nam umożliwić łatwe porównywanie obu struktur stron, tak aby nawet osoba, która nie zna kodu była w stanie dostrzec różnice np. czy coś jest skomplikowane czy proste.

Schematy wizualne, kody wizualne pozwalają odzwierciedlać procesy, zjawiska, obiekty w sposób całościowy. Jesteśmy w stanie ogarnąć wszystkie elementy i istniejące po między nimi relacje. Wymaga to od nas przejścia na abstrakcyjny poziom i odrzucenia elementów przedstawieniowych. Dzięki temu możemy nabrać dystansu na analizowanego obiektu i obserwować sam proces.

Reklamy

1 thought on “Z pkt A do pkt B /wykorzystanie wizualnych kodów w analizie/”

Możliwość komentowania jest wyłączona.