Jak przebiega percepcja cyfr i liter?

litery-nagłówek

 

/Projekt realizowany w ramach Pracownia Badań Wizualnych, II rok wzornictwo, semestr letni, rok akademicki 2009/2010/

Które cechy litery, cyfry decydują o tym, że zostają rozpoznane? Na to pytanie próbują odpowiedzieć studenci II roku. Niezbędna jest analiza procesu percepcji tych znaków. Do tego celu można wykorzystać testy wizualne, w których wprowadzane są „przeszkody” pomiędzy obrazem a obserwatorem, np. rozmycie, zaciemnienie, dystans, czas ekspozycji. Badanie składa się z kilku etapów, w każdym kolejnym zmniejszana jest ich intensywność – np. zmniejsza się dystans, rozjaśnia lub wyostrza się obraz. Te „przeszkody” pozwolą zobaczyć jakie cechy znaku dostrzegane są w pierwszej kolejności. więcej o testach wizualnych

Każdy ze studentów wykonał test dystansu czytelności i pogłębionej analizy wizualnej. Teraz najtrudniejsza część zadania – interpretacja wyników.

W Zakładzie Badań Wizualnych i Interakcji stosujemy zasadę:
Nie oceniamy zjawiska się dopóki nie zostanie wykonane badanie, które pozwala na ocenę.
„Udajemy”, że nic nie wiemy o danym zjawisku i próbujemy się dowiedzieć o tym przy pomocy tych narzędzi, które są dostępne. Często nasze nastawienie, oczekiwania mogą być przyczyną błędnej interpretacji wyników.

Przy analizowaniu wyników testów wizualnych należy zachować maksymalny dystans. Jedynym źródłem informacji są rysunki osób badanych. To one są świadectwem tego co zostało dostrzeżone. Ich interpretacja jest najważniejszym elementem. Należy wnikliwie analizować wszystkie rysunki i obserwować występujące między nimi zmiany.

Warto również przemyśleć kwestię narzędzia do rysowania, jakim posługuje się osoba badana. Przede wszystkim w każdym przypadku powinno być takie samo. Czy lepszy jest długopis czy ołówek? Ołówek pozwala lepiej zaznaczać różnice intensywności plamy. Jeśli wybieramy ołówek – to jakiej powinien być grubości? Tutaj należy podjąć decyzję.


Karloina Koszuta

W prezentowanych przez studentów analizach wyników więcej jest „przyjęcia” określonego oglądu niż rzeczywistej obserwacji. Studenci nastawieni są na wyszukiwanie z góry określonych cech. Przede wszystkim próbujemy określić czy nastąpiła zmiana pomiędzy jednym stanem a następnym i czego ta zmiana dotyczy. W pierwszej kolejności szukamy zmian pomiędzy poszczególnymi rysunkami dla jednej osoby. Zmiany mogą dotyczyć proporcji kształtu, intensywności plamy barwnej, ogólnego kształtu. Następnie porównujemy między sobą ankiety wszystkich badanych. Sprawdzamy, które zmiany najczęściej się powtarzają.

Decydujemy najpierw o tym co widział jeden człowiek a następnie sumujemy wszystkie wyniki tworząc reprezentanta.
Jeśli podejmujemy decyzje ze coś jest widoczne to musimy być tego pewni – jeśli są jakiekolwiek wątpliwości to dany wniosek należy odrzucić.


Iwona Lisiecka

Oprócz samej obserwacji można zastosować również inne metody analizy rysunków, np.
1. nakładanie na rysunek filtra
– blur – powodującego rozmycie
• Raster
• pikselizacja.

Takie działanie może jedne elementy wzmocnić a inne osłabić.

2. Wprowadzenie skali – siatki – która ułatwi obserwowanie różnic pomiędzy rysunkami.

W pracy kilku studentów brakowało dokładnej analizy wszystkich stanów. Nie wybieramy – analizujemy całość i odnotowujemy poszczególne zmiany. Zależy nam, by zobaczyć cały proces – kolejne etapy percepcji znaku. Analiza przebiega od szczegółu do ogółu.


Aleksandra Szaflarska

Wynikiem analizy jest jeden człowiek, który składa się z dziesięciu, który najpierw np. zobaczył asymetrię, później różne grubości, poziome elementy itd. Na razie nie szukamy gotowych odpowiedzi a staramy się rzetelnie przeanalizować każdy szczegół, by móc w efekcie zobaczyć cały proces postrzegania znaku wraz z określonymi prawidłowościami.

Reklamy