Z pkt A do pkt B /wykorzystanie wizualnych kodów w analizie/

zpkt-a-do-pkt-b=naglowek

/Projekt realizowany w ramach Pracowni Badań Wizualnych, IV rok wzornictwo, semestr zimowy, rok akademicki 2009/2010/

Kiedy chcemy poznać zasadę działania wybranego mechanizmu czy zjawiska, wyodrębniamy jego elementy, opisujemy je oraz obserwujemy relacje pomiędzy nimi. Jest to metoda postępowania naukowego – analiza. W procesie analizy poznawana jest struktura i zależności badanego zjawiska, szczególnie powiązania przyczynowo-skutkowe oraz mechanizm jego funkcjonowania.

Przeprowadzenie analizy wiąże się z „wyciągnięciem” z badanego zjawiska jego struktury – zależności pomiędzy elementami, czy zachodzącego w nim procesu i przeniesieniem go na postać opisu, który może przybrać różne formy. To odseparowanie określonych elementów, procesów od obiektu wymusza przejście na określony poziom abstrakcji. Podczas analizy tworzymy język przy pomocy, którego opisujemy jej wyniki np. dostrzeżone relacje pomiędzy elementami. W sytuacji gdy musimy porównać ze sobą dwa różne zjawiska sprowadzenie ich do wspólnego mianownika jest niezbędne. Narzędzia analizy na to pozwalają. Pomocne w tej sytuacji jest stworzenie wizualnego języka opisu analizy. Przyłożenie tego samego kodu wizualnego do porównywanych obiektów, pozwoli łatwiej zobaczyć istotę ich funkcjonowania oraz występujące pomiędzy nimi różnice. …

Czytaj dalej „Z pkt A do pkt B /wykorzystanie wizualnych kodów w analizie/”